Jacob Jordaens was een beroemde Antwerpse schilder. Hij leefde van 1593 tot 1678. Hij was, net als Rubens, leerling van A. van Noort. In 1616 trouwde Jordaens met Catharina, dochter van zijn leermeester. Hij verwierf veel opdrachten van hoge instanties. De schilder was van huis uit rooms-katholiek, maar bekeerde zich later tot het protestantisme. Op 85-jarige leeftijd overleed hij in 1678 aan de "zwetende ziekte" of polderkoorts. Zijn dochter stierf enige uren na hem. Na zijn dood werd de schilder in Nederlands Putte begraven.
Uit die tijd zijn meer ter aarde bestellingen van protestantse Antwerpenaren in Putte bekend. Putte vormde namelijk de dichtstbijzijnde begraafplaats in het protestantse noorden. Deze begraafplaats was gelegen op de plaats van het huidige monument voor Jordaens. De kerk en de begraafplaats zijn later verwoest.

De grafzerk van Jordaens werd bij toeval in 1829 ontdekt, waarna er pogingen zijn ondernomen om deze naar Antwerpen over te brengen. Uiteindelijk bleef de grafsteen in Putte. In 1845 kreeg de zerk van Jordaens, met enige andere grafstenen, een eenvoudige omheining. Een internationale commissie richtte in 1877 het standbeeld voor Jacob Jordaens in Putte-Nederland op, naar een ontwerp van Jef Lambeaux. Rondom in het voetstuk zijn grafzerken verwerkt, waaronder die van Jacob Jordaens zelf. Het feit dat Jordaens 400 jaar geleden geboren was, werd in Putte met een groot feest gevierd in 1993.
Het monument is te vinden in het centrum van de kern Putte aan de Antwerpsestraat, recht tegenover de kerk.

Zie ook de Kleine Monumentenroute Putte.

 Statue of Jacob Jordaens