Update 28 mei: Toespraak burgemeester bij aanvang van de raadsvergadering

Burgemeester Adriaansen nam bij aanvang van de raadsvergadering van donderdagavond 28 mei het woord voor onderstaande toespraak.

Dames en heren raadsleden, wethouders en overige aanwezigen,

Graag sta ik met jullie even stil bij Corona in Woensdrecht.
Na de eerste berichten uit China begin dit jaar wordt tegen de carnavalsperiode duidelijk dat Nederland niet ontkomt aan het rondwarende COVID-19 virus. Doordat veel van de verschijnselen zo lijken op griep of een verkoudheid krijgt het virus vast voet aan de grond in Brabant. Even lijkt het in Woensdrecht mee te vallen, maar op 21 maart is de eerste positief bevestigde inwoner in het ziekenhuis een feit. Sinds dat moment liggen er constant ongeveer 5 mensen in ziekenhuizen of op intensive cares.

Iedereen heeft in zijn familie, kennissen- of vriendenkring wel signalen dat er mensen ziek zijn. Soms heel ziek, maar helaas weten heel veel inwoners dat tot nu toe niet zeker wat er met hen aan de hand was. Te weinig testcapaciteit zorgde en zorgt nog steeds voor onzekerheid. Inmiddels zijn 65 inwoners positief getest. Dat lijkt weinig maar we weten allemaal dat dit de top van de ijsberg is.

Op 17 april overlijdt de eerste inwoner aan de gevolgen van dit virus. Helaas volgen er nog 6. Ik zal u aan het einde van mijn toespraak om een moment stilte vragen voor hen, voor hun partners en hun familieleden. Wij kunnen ons hun verdriet, ongeloof en ontreddering niet voorstellen. Zeker als dat ook nog gepaard gaat met het niet op bezoek kunnen komen en persoonlijk afscheid nemen. Dat doet pijn, pijn die nog versterkt wordt doordat afscheidsdiensten in zo’n kleine kring plaats moesten vinden. We hopen en wensen dat zij dit een plaats kunnen geven en dat er snel ruimte komt om samen met familie, vrienden en kennissen terug te kijken op hun levens.

De intelligente lockdown zorgt ook voor ontreddering als je niet ziek werd. Veel van onze, vaak oudere inwoners leven in onzekerheid en angst. Raken of voelen zich eenzaam en werden nog afhankelijker van de hulp om hen heen of raken geheel afhankelijk van een enkele mantelzorger. Er wordt geboden, maar het blijft hulp op afstand.

Wij weten niet wat het met ons doet, elkaar niet mogen bezoeken, elkaar geen hand kunnen geven, elkaar omarmen, elkaar een kus geven of even vasthouden. Jong of oud zijn maakt daarin niet uit. De behoefte aan fysiek contact dat niet mocht zal ons als mensen veranderen. Zeker als dat nog lang gaat duren. Hou elkaar in het oog als je elkaar niet kan vastpakken. Velen van ons doen iets als ze merken dat het niet goed gaat. Dat verdient een compliment en ik hoop dat we dit als gemeenschap blijven doen.

Deze crisis brengt mee dat veel van u onzeker zijn over hun baan of hun inkomen. Ondernemers worden getroffen door tijdelijke beroepsverboden en verliezen al hun inkomsten. Andere zien hun omzet kelderen. Veel van hen zijn ineens afhankelijk van maatregelen van de overheid om het hoofd boven water te houden.

En nu, nu de maatregelen versoepelen weet niemand hoe de samenleving reageert. Komen ze nog om een boodschap, vinden mensen jouw dienstverlening nog belangrijk? Durven ze wel te komen? Voelen ze zich welkom? Ben ik welkom? Hoe moet het als de grenzen weer opengaan? Of, waarom gaan de grenzen toch niet open? Vind ik weer snel werk als ik mijn baan verlies? Dat zijn vragen waar velen van u mee worstelen en waar de antwoorden zich langzaam zullen ontvouwen.

Veel van onze inwoners werken in de zorg. Zij stonden soms in de frontlinie, voelen zich verantwoordelijk voor hun patiënten en deden wat ze moesten doen in ziekenhuizen, verzorgings- en verpleeghuizen, in huisartsenpraktijken of in de thuiszorg. Dat trekt een wissel op hun gezinnen, vaak nog versterkt doordat hun veiligheid niet voor iedereen op de eerste plaats stond. Dankzij hen is de zorg doorgegaan. Ik neem mijn pet voor hen af en vraag u een applaus voor hen.   

Zojuist sprak ik de overweging uit. Ons democratisch bestel kruipt langzaam uit de schaduw van ministeriële verboden en noodverordeningen. Normale overheidsprocessen en diensten komen weer op gang. De overweging zegt zo treffend: “Dat wij samenkomen om de belangen van de gemeente en haar inwoners te dienen”. Deze crisis zal een wissel trekken op het werk van de raad, het college, mij als burgemeester en op de ambtelijke organisatie. Deze crisis is niet voorbij en met zijn allen moeten wij de vraag beantwoorden wat normale overheidsprocessen en diensten zijn totdat …. 

Ik dank iedereen die zijn steentje heeft bijgedragen aan het veilig houden van onze samenleving. Of dat nu vanuit hun professie als hulpverlener was of de min of meer ondankbare taak als handhaver. Dank die uitgaat naar iedere inwoner, ondernemer, die door afstand te houden, thuis te blijven bij ziekte of onzekerheid over de eigen gezondheid, door de hygiënemaatregelen te volgen bijgedragen heeft aan het feit dat Woensdrecht relatief mild getroffen is.

Deze laatste woorden brengen mij terug naar de andere realiteit. Er zijn inwoners zwaar ziek geworden, er zijn inwoners overleden en dat bracht veel leed met zich mee.   

Voor hen vraag ik u een moment van stilte.

...

Dank u wel.

Pagina opties