Toespraak van het college bij Dodenherdenking 2021

Dit item is verlopen op 08-05-2021.
Afbeelding: Burgemeester Adriaansen spreekt de toespraak uit bij het oorlogsmonument in Woensdrecht op 4 mei 2021

Ook dit jaar was het vanwege de Covid-19 pandemie helaas niet mogelijk uitgebreide ceremonies met publiek houden bij de oorlogsmonumenten in onze gemeente. Onze burgemeester en wethouders hebben onderstaande tekst uitgesproken bij een van de monumenten:

Beste dames en heren, jongens en meisjes,

Vandaag, 4 mei 2021, herdenken wij al die mannen en vrouwen, jong en oud, die hun leven gaven voor onze vrijheid. Ook staan wij stil bij allen die zich op dit moment inzetten voor de eigen vrijheid of die van anderen, waar ook ter wereld. Vrijheid die voor ons duurt vanaf het einde van de Tweede Wereldoorlog. Dit jaar alweer 76 jaar geleden.

Vrijheid is een groot goed waar soms te gemakkelijk mee wordt omgegaan. Het lijkt ook zo vanzelfsprekend, zo logisch bijna. Vrij zijn! De meesten van ons zijn immers in vrijheid geboren en opgegroeid. Het is nauwelijks voorstelbaar om te begrijpen wat het betekent om in onvrijheid te moeten leven. Onderdrukt te worden en geen enkele kant meer op te kunnen. Juist daarom is het zo belangrijk om stil te staan bij ons leven in vrijheid. Want vrijheid geef je door! Van generatie op generatie. Ik ben ontzettend  blij met het lokale initiatief van Bart van der Veen en Jim Raaijmakers. Twee jonge Woensdrechtenaren die de verhalen van inwoners die de oorlog hebben meegemaakt op film vast gaan leggen zodat deze bewaard blijven voor toekomstige generaties.

Op dit moment wordt ons leven nog steeds bepaald door de Covid-19 pandemie. Wereldwijd werken we samen om het virus te verbannen. En dat vraagt inzet van ons allemaal. Ik hoor mensen zeggen dat de huidige onzekere tijd doet denken aan oorlog. Het heeft in mijn ogen eigenlijk maar één overeenkomst. In de oorlog zochten we troost bij elkaar, kropen we bij elkaar. Dat is wat we nu eigenlijk ook willen, maar wat helaas niet kan door alle begrijpelijke maatregelen. Wat wel kan is er voor elkaar zijn, maar dan op gepaste afstand. Voelt u die saamhorigheid?  Die gemeenschapszin?

Ik weet hoe u zich voelt, want ik voel het zelf ook. Ons leven is veranderd door een virus. Stukje bij beetje perkt het virus onze vrijheid in, het neemt bezit van onze gedachten en zorgen voor onze dierbaren, medemensen en onszelf, het doet onze verwachtingen over de nabije toekomst kantelen. Alles is anders geworden. En niemand weet hoe we er aan de andere kant uitkomen.

Als het virus is uitgedoofd, laten we hopen dat dit snel gebeurt, zullen we het ongetwijfeld iets anders gaan doen. We kunnen er ook voor kiezen om een nieuwe start te maken. Met de liefde voorop, het ‘wij’ in onze harten, rust in onze tred en een diepe waardering voor deze prachtige aarde waarop we in alle vrijheid mogen rondlopen. Die vrijheid, die 76 jaar geleden begon, moeten we vasthouden, koesteren en onderhouden. Dat is een opgave die we samen hebben te doen, jong en oud.

De oorlog kent ontelbare herinneringen, ook in de gemeente Woensdrecht. De heftige strijd, man tegen man, die in alle kernen van onze gemeente heeft plaats gevonden. In elk gezin valt wel een persoonlijk relaas op te tekenen over de bezettingsjaren 1940-1945. Over de inzet van familieleden, zoals militairen van onze eigen vliegbasis Woensdrecht, in verre landen voor vrede en veiligheid. Het zijn die herinneringen die ons blijven beseffen hoe broos vrede is. En ook welk onnoemelijk leed aan oorlogsgeweld is verbonden. Vele levens zijn gegeven voor onze vrijheid, zoals ook hier bij de slag om Woensdrecht; laat dat nooit voor niets zijn geweest.

We kunnen dit jaar niet herdenken zoals we het voor de Covid-19 pandemie gewend waren bij onze monumenten in Hoogerheide/Woensdrecht, Huijbergen, Ossendrecht en Putte. Maar we herdenken samen in verbondenheid, ieder met zijn eigen herinneringen en gedachten. De vorm is anders, de inhoud, de betekenis blijft dezelfde. Vrijheid betekent dagelijks werken aan een samenleving waarin voor iedereen plaats is. Waar we naar elkaar willen luisteren en niet te snel oordelen. Waar nuance en verdraagzaamheid ons leiden en ook blijven leiden. Waar we effectief blijven bijdragen aan vrede en veiligheid, een verplichting die wij aan onze gevallenen schuldig zijn! Een samenleving waar we voor elkaar zorgen en waar we er voor elkaar zijn. Juist nu.

Laten we elkaar blijven aanmoedigen. In dienst van de vrijheid.

Dank u wel.

Pagina opties